دعاى 14 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذَا اعْتُدِيَ عَلَيْهِ أَوْ رَأى مِنَ الظَّالِمِينَ ما لا يُحِبُّ ) . دعاى آن حضرت عليه السلام هنگامى كه ستمى به او مىرسيد يا از ظالمين چيزى را كه خوش نمىداشت ، مىديد : 1 - يا مَنْ لا يَخْفى عَلَيْهِ أَنْباءُ 1 الْمُتَظَلِّمِينَ 2 وَ يا مَنْ لا يَحْتاجُ فِي قَصَصِهِمْ 3 إِلى شَهاداتِ 4 الشَّاهِدِينَ وَ يا مَنْ قَرُبَتْ نُصْرَتُهُ مِنَ الْمَظْلُومِينَ ، وَ يا مَنْ بَعُدَ عَوْنُهُ عَنِ الظَّالِمِينَ . لغت : 1 - خبرها و وضعيت آنها ، 2 - شِكْوِه كنندگان از ستم ، 3 - داستانهايشان ، 4 - گواهان . معنا : اى آنكه برايش اخبار و شكوه‌هاى دردناك ستمديدگان پوشيده و پنهان نيست ، واى آنكه ، در مورد سرگذشت و داستان ستمديدگان به گواهى و تاييد شاهدان ، احتياج ندارد ، [ چون ظاهر و باطن ، گذشته و آينده ، همه در اختيارش مىباشند و همه چيز را خودش به خوبى مىداند و مىبيند ] واى آنكه دوران رسيدن يارى و كمكش به ستمديدگان نزديك است ، و اى آنكه مددكاريش از ستمگران دور است ، [ يعنى هيچوقت ستمديدگان از يارى و كمك‌هاى الهى براى شكستن ظالمان محروم نخواهند بود و هرگز ستمگران به مددهاى او دست پيدا نمىكنند ] .